Weer begonnen met....

...paard rijden!
Sinds een maand of 2 ben ik weer aan het paardrijden. Omdat ik mijn pony Elmo vorig jaar heb verkocht aan vriendin Astrid, kan ik lekker weer op hem rijden. Ik wist al die tijd al dat dit kon bij Astrid, maar het was er niet van gekomen. Maar.....omdat ik de laatste tijd niet lekker in mijn vel zit ben ik op zoek gegaan naar dingen die mij ontspannen. En daarbij stond paardrijden altijd "met stip bovenaan".
Vandaar dat ik dus weer ben gaan rijden op Tupper( hij is van naam verandert) en dat bevalt super. Lekker alle keren gewoon op de barebackpad( dus zonder zadel maar met een pad waardoor je makkelijker op je paard blijft "kleven").Ik kan op die barebackpad omdat we niet gaan draven of galopperen, maar alleen stappen. Een andere vriendin van Astrid- Lucy- is nl na 25 jaar weer begonnen met paard rijden en zij voelt zich nog niet vertrouwd genoeg om te gaan draven in het bos. Dus stappen we gezellig met z`n drieën op onze paardjes door het bos.
En dat is heerlijk! Genieten van gezellig kletsen, van de prachtige natuur, de rust en het, samen met je paardje, op pad zijn.

Ik rij nu weer twee keer per week op Tupper. De psychotherapeut waar ik gesprekken mee heb vroeg me wat ik doe om te ontspannen en toen kwam het paard rijden ter sprake. Dat deed ik één keer per week en haar vraag was of dat ook twee keer per week zou kunnen.... Jawel hoor, geen probleem!
Vanmorgen weer naar stal om te gaan rijden en dat is een feestje als het zulk mooi weer is als vandaag. Koud, maar droog én een zonnetje!! Het leek me ook leuk om weer eens op een zadel te rijden dus heb ik Tupper klaar gemaakt incl zadel. En gelukkig maar.....

Astrid is altijd goed in het vinden van leuke weggetjes door het bos en dus gingen we vandaag weer

Zonder beugels en zadel, op de barebackpad

langs een heel leuk stukje land tegen het bos aan met daarin een weitje met shetlandertjes, een heel leuk vennetje en heidestruiken. En.......een klein hellinkje..... Tupper vind het lastig om van een helling af te lopen en dit was, weliswaar een klein, maar wel steil hellinkje en hij weigerde er van af te lopen. Wat ik ook probeerde, met veel doorzetten, zweep erbij- Tupper deed het niet. Draaide om, ging er vandoor, gooide zijn achter benen in de lucht, maar.... hij moest van dat hellinkje af. Astrid is met Amos terug gekomen, achter Tupper gaan drijven maar nee.....hij wilde niet. Uiteindelijk ben ik afgestapt en heb ik hem die paar stappen naar beneden achter me aan laten maken.
Dat was dus een ware "wild west" en zonder zadel en beugels had ik dat nooit gered. Trots op mezelf dat ik gewoon door ben gegaan én er niet vanaf ben gevallen haha

Na de rit, lekker weer de wei in.

Al die jaren dat ik met Astrid door het bos rij hebben we nog nooit zwijnen gezien. We weten dat ze er zijn, maar zien.... ho maar. Tot Astrid vanmorgen zag dat er op het ruiterpad,in de modder, was gerold door zwijnen. En dan gaat Astrid speuren...
En jawel, tussen een hoop takken, zag zij 2 zwarte gedaantes liggen. Lucy en ik natuurlijk ook vol bewondering kijken. Vooral toen één van de zwijnen begon te bewegen en ging zitten. En toen nummer 2 natuurlijk ook. Ik denk dat we te eng waren want beide zwijnen zette het op een rennen en sprongen over de takken door het bos, staken achter ons over(met een sprongetje over het pad) en vluchtte het bos is. Wat een geweldige ervaring. Na al die jaren van hopen.....nu 2 zwijnen gezien!

Mijn dag kan niet meer stuk. Heerlijk weer, paard gereden én zwijnen gezien.....bijzonder!

Floor

Floortje is voor de tweede keer aan de prednison. Ze krabt haar huid kapot en daardoor heeft ze dikke korsten op haar lijfje( deze keer vooral onder de oksels). De eerste keer dat ze dit had is een poosje geleden.
Ze had toen haar koppie nogal kapot gekrabt en dat werd steeds erger. Ook kreeg ze toen lelijke natte plekken onder haar oksels, dus ik ben met haar naar de dierenarts gegaan. Die zag dat de huid ontstoken was en dus kreeg ze een antibiotica kuur. Dat zou verbetering moeten geven en anders moest ik weer contact opnemen. Even leek het vooruit te gaan, maar na een paar dagen zag ik geen verbetering meer en werd het weer erger. Dus weer contact opgenomen en ik kreeg een andere antibiotica kuur voor haar. Ook dat weer gebruikt, maar helaas......weer geen verbetering.
Ik weer met Floor naar de dierenarts en die heeft toen besloten om haar prednison te geven. Dat helpt tegen de jeuk en daardoor ook bij het herstellen van de huid. Na een paar dagen prednison zag ik duidelijk verbetering. De dierenarts had al gezegd dat het ws een allergie zou zijn want ze had ook al een afschraapsel van de huis gemaakt om te kijken of ze daar in iets kon ontdekken, maar dat was niet zo.

Mijn hoop was nog dat de jeuk en de korsten zouden verdwijnen en dan niet meer terug zouden

komen. Dat was ijdele hoop want afgelopen week voelde ik weer dikke korsten onder haar oksels en onder haar kin. Gelijk maar weer naar de dierenarts gebeld en besloten dat ze weer prednison krijgt én een dieet voeding om te kijken of ze daar beter op reageert.
Zo`n dieet moet wel een week of 6 worden gegeven voordat er resultaat merkbaar is. Dat is een lange poos, want.....ze mag absoluut niets anders eten want dat verstoort gelijk het resultaat. Dat betekend dus dat Floor apart van de andere gehouden moet worden want die eten natuurlijk wel gewone brokjes. Ik heb Floor in de katerkamer gezet, samen met Fynn als maatje. Ws zet ik Fiep er ook nog bij zodat ze wel vriendjes heeft om me te spelen. En dan maar hopen dat deze brokjes het gewenste resultaat geven.

Als het blijkt dat Floor echt allergisch is voor de brokjes heb ik wel een probleem. Ik kan niet alles poezen op dit dure dieet voer zetten..... Hoewel ik natuurlijk heel graag uit wil vinden wat de klachten van Floor veroorzaakt; is het tegelijkertijd tijd ook heel lastig om straks misschien te zien dat ze echt allergisch is voor gewone brokjes. Ik zal dan misschien de keus moeten maken om haar te herplaatsen naar een huis waar zij moeiteloos haar dieet brokjes gevoerd kan krijgen. Maar daar moet ik voorlopig nog even niet aan denken. Floor is zo`n fijne, aanhalige poes, dat de mogelijkheid van een herplaatsing nog niet iets is waar ik aan wil denken. Maar...het welbevinden van Floor is wel heel erg belangrijk en daarom hoop ik ook weer wel dat er wat duidelijk gaat worden. Voorlopig doet de prednison zijn werk en worden de plekjes al wat minder en nu maar zien of ze ook weg blijven.

Kleine katjes worden groot......

De tijd dat we echt kleine hummels in huis hadden is wel voorbij....
Fynn en Suus zijn dit jaar beide 4 jaar geworden, Noes in oktober 1 jaar, Fiep wordt in januari 1, Floor is nu 9 maanden en Beer en Olle zijn allebei 6 maanden.

Beer en Olle

Beide heren zijn geweldig aan het groeien en ontwikkelen zich als prachtige katers. En ook heel leuk van karakter! Ze zijn heel verschillend van elkaar. Beer is echt een ondernemende, speelse, ondeugende en aanhalige kater. Olle is veel meer bescheiden. Hij is niet zo duidelijk aanwezig als Beer en hij komt wel lekker bij ons op de bank liggen maar dan altijd tegen ons aan, maar niet óp schoot. Geaaid worden vinden beide heren heel erg lekker en het zal nog veel moeite gaan kosten om ze straks in de katerkamer te gaan zetten. Helaas zit dat er wel aan te komen. Allebei de heren zitten geregeld met hun neus onder de staart van de jongedames en vandaar dat ik Noes, Fiep en Floor de pil ben gaan geven. ik wil geen onverwachte dekkingen mee maken. Zeker niet omdat Beer een half broer is van Fiep(beide Fynn als vader) en de oom van Floor is( Fynn is de opa van Floor).
Vandaar dus dat ik voorzorgsmaatregelen moet nemen.

Beer met Floor en Fiep

Nu weet ik uit ervaring dat de pil soms ook niet betrouwbaar is. Ik heb een keer een nest van Fynn en Flo gehad terwijl Flo aan de pil was, dus.... ben ik hard aan het idee aan het wennen dat de heren gaan verhuizen. Omdat ze nog niet sproeien hoopte ik dat ik dat nog even zou kunnen uitstellen, maar....ik hoorde gisteren dat twee van de zusjes van Beer al krols zijn geworden! Kennelijk zijn de hormonen al snel op gang gekomen en ik verwacht dus dat dit bij Beer ook snel het geval zal zijn.

Gelukkig kunnen Beer en Olle fantastisch met elkaar opschieten, blijven ze in huis zodat ik makkelijk contact met ze kan maken én weet ik dat ze een prachtige ruimte tot hun beschikking rijgen met veel te spelen en een prachtige buitenren. Ze mogen dan een paar jaar hun dekdiensten laten zien en ik hoop prachtige en vooral lieve nakomelingen met hun te fokken.

Olle

Katten kamers

Het is zo mooi geworden!!

katerkamer met rechts onderin luik naar de ren

Sinds woensdag kunnen de katten weer in de kattenkamer(s). Het is allemaal klaar en ingericht. Er is nu één kamer voor de poezen en Fynn en de andere kamer is straks voor Olle en Beer. Nu zijn Olle en Beer nog te jong om te dekken én ze

katerkamer

sproeien nog niet dus mogen ze nog gewoon met z`n allen rond lopen. Ik verwacht dat de beide jongens begin 2016 apart gezet moeten worden. Ik heb geen zin in katerpies in de huiskamer én ik wil natuurlijk niet dat er gedekt gaat worden zonder dat ik dat heb gepland.

kater kamer

We boffen dat we een schoonzoon hebben die timmerman is en hij heeft alles gemaakt. Er staat een nieuwe wand zodat er twee kamers zijn ontstaan, er is een gat in de muur gemaakt zodat de katers naar buiten kunnen in hun nieuw gebouwde buitenren, er is een nieuwe vloer in gekomen, trespa tegen de wanden(zodat alles makkelijk af te soppen is) en er komt nog een raam tussen de beide kamers. Lex heeft alles voorzien van een mooie, frisse, blauwe, kleur. Ook de vloer is geverfd en alles ziet er daardoor echt heel nieuw en gezellig uit.

poezen kamer

poezen kamer

Woensdag mochten de katten dus in de kattenkamer nadat ik alles had ingericht; oa met een nieuwe krabpaal en ik denk dat ze er blij mee waren want...ik heb ze de hele avond niet meer gezien. Ze zaten lekker op de krabpalen, konden weer lekker naar buiten in de ren en ze moesten natuurlijk al die nieuwe geurtjes eens goed ontdekken.

poezen kamer

Behalve ikzelf, zijn de katten er dus ook heel blij mee en ik hoop dat ze nog heel lang mogen genieten van hun mooie kamers!

Ik hoop dat jullie door de foto`s een beetje een idee krijgen hoe mooi het is geworden en wat een bofkonten onze katten zijn met zulke kamers.
Nog even....de katers lopen nu nog samen met de andere katten in allebei de katten kamers én in de rest van het huis( beneden). De poezen wonen dus niet altijd apart maar genieten van onze aanwezigheid als ze lekker in de huiskamer bij ons zijn :-)

Veranderde plannen

Op mijn website heb ik het al verandert.....de fokplannen met Noes worden even in de koelkast gezet.
Omdat het hier thuis, ivm de ernstige ziekte van Lex, niet allemaal op rolletjes loopt en alle zorgen mij onvoorstelbaar veel energie kosten, heb ik besloten dat het geen goed moment is om een nestje te gaan plannen. Als er een nestje is moet ik de energie hebben om daarvoor te kunnen zorgen. Nu doet moeder poes natuurlijk heel veel zelf en zeker al alles lekker loopt; een normale geboorte, een moeder poes die goed zoogt, dan valt de zorg die ik er aan heb nog wel mee.
Maar op het moment dat niet alles volgens het boekje verloopt moet ik er ook zijn om bij te springen. En daar heb ik op het moment niet de energie voor.

Hoewel het maken van leuke plannen( en dat is een nestje om naar uit te kijken, zeker) me altijd op de been houdt moet ik ook reëel zijn en nu even een periode van rust inbouwen. In die tijd kan de groep helemaal op elkaar ingesteld raken. Door de komst van alle nieuwe kittens is er een hoop stress en onrust geweest en ik zie nu dat de verhoudingen duidelijk beginnen te worden en dat ook Olle echt zijn karakter gaat laten zien. Was hij eerst nog een beetje een stil ventje op de achtergrond, nu komt hij op schoot en heeft ontzettend veel lol met Beer.

De katerkamer is in aanbouw en die zal na het weekend klaar zijn, met daaraan vast een enorme ren. Het voordeel van even geen kittens in huis is ook dat alle poezen kunnen groeien en bloeien zonder dat er op korte termijn weer een verandering zal zijn.

Kortom; behalve dat het voor mijzelf goed is, is het denk ik ook geen verkeerd idee voor mijn Somaby volkje en dus heb ik een goed gevoel dat ik het zo heb besloten.

Olle

Olle heeft zijn plekje hier -bijna- helemaal gevonden. Hij stoeit veel met Beer en ligt ook al bij Noes of Floor te slapen. Suus en Fiep zijn nog een beetje snibbig tegen hem en willen hem graag duidelijk maken dat hij de jongste is van het spul en dat hij zich dus heus niets hoeft te verbeelden. Aan Max en Scooby is hij ook al helemaal gewend. Na 2 dagen liep hij voorzichtig langs ze en nu schrikt en blaast hij alleen nog maar als Max of Scooby ineens beweegt als hij langs loopt. Vooral Scooby kan heel opdringerig zijn naar de katten en Olle moet nog even leren van zich af te meppen ;-)

Olle

Olle is een veel meer bescheiden mannetje dan Beer. Beer is echt een ondeugd die Scooby flink uit kan dagen. Ook is Beer vaak aan het stoeien met de andere poezen. Als we ergens heen lopen(keuken, wc, kattenkamer....) Beer loopt altijd mee. Zo gauw we gaat zitten komt hij bij ons op schoot.
Olle daarentegen is vaak wat onzichtbaar. Hij komt langzaamaan wel wat vaker bij ons op de bank liggen en zijn grote vriend is...Beer. Samen kunnen deze jonge mannetjes enorm stoeien. Iets wat we van Beer al heel gewoon vinden maar dat Olle ook zo lekker kan stoeien met Beer vinden we geweldig om te zien.

De voorbereidingen voor het katerverblijf zijn gemaakt. Er is het eea aan materiaal in huis om de wanden goed afneembaar te maken en ws begint onze schoonzoon eind van deze week aan de vloer. Die wordt helemaal glad gemaakt zodat ook de vloer goed af te nemen is. Zeker in het katerverblijf moet alles goed schoon te maken zijn ivm het sproeien van de heren.

Beer

Ik heb net een nieuwe, grote krabpaal besteld voor in het nieuwe verblijf maar verder hebben we alle spulletjes, mandjes ed wel. ook komt er een tweede buitenren, deze voor de katers, en ook daar moet ik dan een leuk speelparadijs van maken als die af is. Voorlopig zijn Olle en Beer nog niet aan hun verhuizing naar het katerverblijf toe. ze mogen eerst nog lekker dollen in huis met de andere katten. Omdat ze samen in het katerverblijf komen is het zo fijn om te zien dat ze het samen zo goed kunnen vinden. Dat is precies waarom ik twee katers van dezelfde leeftijd in huis wilden hebben; nu groeien ze samen op en zijn ze elkaars maatje als ze apart zitten.

De bedoeling is dat Beer en Olle een jaar of 3 als dekkater intact blijven( net als ik met Fynn heb gedaan). Daarna worden ze gecastreerd en mogen ze lekker in huis gaan leven. Dan hebben ze genoeg bijgedragen aan het Somali volkje en mogen ze verder gaan genieten van een leven in een gezellig en warm thuis.

Plannen...

Jullie kennen mij ondertussen een beetje en weten dus vast dat ik eigenlijk altijd wel plannen aan het maken ben.....
En jawel hoor, ook nu maak ik plannen. Het was al een beetje bekend dat Noes de volgende zal zijn die aan de beurt is om gedekt te worden en dat zit nu ook echt in de planning. Ze heeft de laatste pil gehad en dus is het afwachten wanneer ze krols zal worden. Dat zal vast nog wel een week of 2 duren. Die eerste krolsheid wil ik voorbij laten gaan en de krolsheid die daarna komt mag ze naar de kater.

De kater die ik voor haar heb uitgezocht is Wiker of Bahir Dar. Wiker woont bij mijn vriendin Astrid in Lunteren, dus dat is lekker dichtbij. Hij is een zoon van mijn Suus en van de wildkleur Somali kater Chumba( Nepomuk von Porta Coeli). Het is voor mij natuurlijk heel leuk om een kater te kunnen gebruiken die ik zelf heb gefokt, dus ik vind het super

Floor en Noes

dat Noes naar Wiker kan.

Ik ben wel heel benieuwd want zowel Noes als Wiker hebben nog geen ervaring "in de liefde" en dus moeten we hopen dat ze het allebei snappen, maar......als Noes krols genoeg is dan moet dat toch goed komen. Ik verwacht uit deze combinatie kort- en langharige kittens in de kleuren wildkleur en sorrel. Misschien is er een klein kansje op blauw of fawn, maar dat is wel echt een heel klein kansje.

Omdat het nog even duurt voordat Noes wordt

Noes

gedekt heb ik haar toch ingeschreven voor de show op 8 november in Panningen. Daar gaan Astrid en ik heen omdat daar een Thai Siamees special is en Astrid heeft een Thai Siamees poesje; Tippy. Voor Tippy moet een man gezocht worden en dus gaan we op die show "op jacht".
Behalve Noes mag ook Floor mee naar de show. Beide dames zijn oud genoeg om in de open klasse te mogen uitkomen en dus hebben ze allebei kans m een CAC te winnen. Het is tactisch dus beter om Floor en Noes mee te nemen dan Floor en Beer- die ik eerst had ingeschreven. Beer kan toch nog geen CAC winnen, dus heb ik dat verandert.

Floortje

Als een poes of kater drie keer CAC heeft gewonnen dan krijgt hij een kampioenstitel en dat is altijd leuk. Hier in huis hebben Fynn en Suus zo`n titel en daarna gaan ze bij mij dan ook met show pensioen. Nu zijn Floor en Noes dus aan de beurt om zover te komen en dan heb ik daarna Beer en Olle ook nog om te showen. Voorlopig kan ik dus vooruit.