Goed bericht over Waylon

Ik las net even mijn laatste blog over Waylon en er moet duidelijk een aanvulling komen want het ventje doet het fantastisch.

Waylon vooraan

Nadat ik mijn laatste verhaaltje schreef zijn we even een dag gaan flessen en daarna pakte hij het zelf alweer op. Hij krijgt dan kennelijk weer even een "boost" om er zelf tegenaan te gaan en dan laat hij zien wat een vechter hij is;letterlijk én figuurlijk. Want knokken kan hij. Hij kan zich enorm goed verweren tegen zijn broers en zussen als hij eenmaal aan een tepel ligt. Komt er iemand om te proberen zijn tepel af te pikken dan maait hij met zijn kleine pootjes en zuigt zich helemaal vast aan die tepel,echt met een overgave die je alleen hebt als je een gezond ventje bent met een vechtlust van een grote kerel. We zien dan ook regelmatig die grotere broers en zussen onverrichter zaken afhaken want ze krijgen hem niet weg.

Waylon bovenop

Het grootste probleem is volgens mij een tepel bereiken tussen al het gewoel van zoveel kittens. Als hij samen met de anderen opzoek gaat dan komt hij er niet aan te pas en dat is waarom hij af en toe even terug valt.
Dat hebben we goed in de gaten door het wegen en ondertussen weegt het mannetje al meer dan 220 gram!!
De afgelopen dagen heeft hij maar een enkel flesje gehad en gisteren zelfs helemaal niet, dus hij doet het hartstikke goed:-)

De andere kittens van de nesten van Flo en Tess doen het super. Ze zijn mooi rond,hebben nu al mooie warme kleurtjes en ze waggelen heel grappig door de doos.Mama Flo heeft het af en toe nodig om even uit de kraamkamer weg te zijn, dus geregeld staat de deur open en Flo wandelt dan even door het huis. Tess daarentegen heeft die behoefte helemaal niet. Zij komt echt alleen maar uit de doos om te eten, drinken en op de kattenbak te gaan. Tess is ook veel meer van het schoon likken van de kittens, terwijl Flo een geweldige melkbar is,vind ze dat poetsen geloof ik maar een beetje een overbodige luxe. Misschien is ze wel zo slim dat ze door heeft dat Tess daarin heel erg goed is en zo is het een geweldig goed samenwerkende eenheid tussen de twee poezen moeders!

Ondertussen heb ik besloten om het blauwe katertje wat Tiësto heette Armin te noemen. Ik heb genoten van Armin van Buuren zijn optreden op Kroningsdag en omdat ik Tiësto eigenlijk nooit hoor, vind ik dat ik het katertje Armin moet noemen.

Ons kleine ventjeWaylon

Hij blijft ons bezig houden; het kleine ventje.
Bij hem ben ik extra alert op het wegen want een paar gram eraf zie je niet, maar kan wel het begin zijn van een terugval. Tot nu toe geen reden tot ingrijpen want het mannetje was in de week dat hij terug was van Jacqueline al 50 gram gegroeid.

Tot ik hem gisteravond weer woog en zag dat hij niets was aangekomen en dat klopt niet. Zo`n jong kitten groeit normaal een aantal grammen per dag en niet groeien is dus niet pluis. Ik heb hem gisteravond dus een flesje gegeven in de hoop dat hij dan net wat meer power zou hebben om het zelf te kunnen.
Dat is duidelijk niet gebeurt vannacht want vanmorgen was hij 10 gram! afgevallen. Dat is niet goed!! Het was ook te voelen want ik had een beetje futloos mannetje in mijn handen. "Alle hens aan dek" en gaan flessen. Het ventje is helemaal gezond, maar kan gewoon niet op tegen die dikzakken van een broers en zussen waar van er één al over de 300 gram is.

Gelukkig gaat dat geven van melk heel goed en hij doet ook duidelijk zijn best om te drinken. Nu zien we ook het verschil met het kleine meisje Xsara wat we in het eerste nest van Flo als flessenbaby hadden. Zij deed er zelf geen moeite voor en zij was ook lang zo levendig en driftig niet als deze kleine Waylon. Bij Xsara was het dus misschien al vanaf het begin een uitgemaakte zaak dat ze het niet zou overleven omdat er misschien van binnen iets niet goed was. Bij Waylon is de enige reden dat hij als kleinste en laatst geboren kitten gewoon niet aan de bak komt.

Gelukkig ben ik sowieso vandaag en morgen vrij en kunnen we dus een goeie start maken en donderdag heb ik een late dienst zodat Lex het al vrij snel kan overnemen als ik naar mijn werk ben en Lex komt thuis uit zijn werk.Vandaag heeft Lex al even geoefend met het geven van het flesje en dat gaat prima:-)

Nu maar hopen dat dit door zet en dat het ventje het gaat halen want nu hij er is willen we hem natuurlijk niet meer kwijt, dus daar gaan we alle moeite voor doen. Als hij er door heen komt wordt het vast een schat van en katertje wat mensen erg leuk vind. Nieman
d van zijn broertjes en zusjes is zoveel in handen geweest als hij.

Gewoon even wat plaatjes

Tess met 2 baby`s van Flo

Tess en Flo met 9 kindertjes in de doos

Tess met een wildkleur dochter

Zo schattig met de oogjes open

Samen zogen

Flo met eigen kittens en een wildkleurtje van Tess.

Het gaat super!

Het gaat super met de kittens, met Waylon en met beide moeders ook. Ze liggen nog steeds in dezelfde doos met hun 9 kittens en het is heel relaxt. De vorige keer dat Flo een nest had was ze steeds met de kittens aan het slapen. Om de 3 dagen vond ze dat ze een nieuw plekje moesten hebben en dat was niet altijd de plek de ik het meest handig vond. Nu heeft ze helemaal geen drang om te gaan slepen. Ze hebben één keer alle kittens op het bed gesleept, maar ook dat was niet handig want er was er één naast gevallen die ik gelukkig hoorde schreeuwen.
Het bed is nu gebarricadeerd zodat ze er niet meer op kunnen en sinds die tijd ligt het spul heerlijk in de doos.

Sinds woensdag heeft Waylon ook helemaal door dat hij zelf op zoek moet gaan naar de tiet en nu groeit hij ook lekker. Met het flessen was hij natuurlijk gewend dat de melk naar hem toe kwam, maar dat is verandert nu hij bij zijn mams en tante ligt want hij moest toch echt zelf op zoek. Eerder legde ik hem iedere aan bij Tess om te drinken en toen is zijn instinct om zelf op zoek te gaan weer wakker geworden.
Van de 91 gram die hij was toen hij maandag hier kwam, is hij nu gegroeid naar 123 gram. Dat ziet er dus goed uit. Ook bij hem zijn de oogjes open, dus hij ontwikkeld zich net als zijn broertjes en zusjes, is alleen een stuk kleiner, maar dat zegt nog niets.

Sinds gisteren zijn de hummels ook door de doos aan het tijgeren en dat betekend dat ze binnen een paar dagen al aardig beginnen te lopen. Ik denk dat het dan tijd is voor een grotere doos en ik hoop dat de moeders daar dan mee instemmen.

papa Fynn, mama Suus met hun 4 kittens

Ondertussen ontwikkelen de kittens van Suus en Fynn zich ook natuurlijk. Het zijn 4 drukteschoppers die het heerlijk vinden om door de kamer te racen, achter elkaar aan, te stoeien, buiten te zijn in de ren en ik moet zeggen dat het poesje ook uitermate sociaal is. Kiruna zoekt me steeds op en klimt dan bij me op schoot. Zo leuk! Met zo`n kleine meid krijg je dan toch al een band.

Afgelopen maandag zijn de kittens bij de dierenarts geweest voor hun eerste enting en lichamelijk onderzoek. Ze zijn alle 4 goed gekeurd en kregen hun enting. Woensdag hebben ze hun chip gekregen en toen heb ik ook de stambomen aangevraagd met daarop de naam die ik voor ze had verzonnen, maar bij alle 4 ook een tweede naam die door de nieuwe eigenaren is verzonnen. En dus zijn ze bijna klaar voor het verhuizen naar hun nieuwe "thuizen". Nog een enting als ze 12 weken zijn en dan vliegen ze alweer uit. Het gaat altijd zoooo snel....

Verder over "het kleine ventje".

Vandaag ben ik naar Alkmaar geweest om het kleine ventje weer op te halen. Volgens Jacqueline ging het heel erg goed met hem en werd hij behoorlijk sterk. Volgens haar zou het kleine ventje beter af zijn bij de andere kittens en vooral om gewoon bij zijn moeder Flo en/of bij tante Tess te kunnen drinken. Hij had nl. een enorme behoefte om te zuigen en omdat dit niet kon lag hij heel veel te schreeuwen. Daardoor groeide hij niet echt en dat is natuurlijk wel belangrijk.

in het midden het kleine ventje

Dus.....toen we thuis waren heb ik het ventje gelijk naar boven gebracht en in "de doos" gelegd. Zo grappig...beide dames kijken even op, ruiken eens, Tess begint zijn kontje te wassen en daarna legde ik hem aan de tepel.....even zoeken en ja hoor....slurpen!!
Ik kan iet anders zeggen dat dat het er veelbelovend uit ziet. Iedere keer als ik kom kijken ligt hij aan de tiet, dus zijn zuigbehoefte komt geweldig tot zijn recht.





Ik heb het steeds over het kleine ventje,maar eigenlijk heeft het kleine spul al namen gekregen.
De kittens van Flo hebben namen met als thema; Zangers en zangeressen!
De namen zijn als volgt; de fawn katertjes: Waylon, Elvis en Lenny
                                    de blauwe katertjes; Bruno en Tiësto
                                    de fawn poesjes; Kylie en Adèle

Natuurlijk kan het dan niet achter blijven dat de kittens van Tess ook namen hebben gekregen.
Deze namen hebben als thema Afrikaanse namen. De poesjes hebben de namen; Aisha en Halima gekregen.

Tess en Flo met 9 kittens

Vandaag zijn de kittens van Flo alweer een week oud en gelukkig zijn ze die eerste week heel erg
goed door gekomen. Wat wil je ook met twee moeders in de doos die zogen en verzorgen en het niet uit maakt of het een eigen kind is of een kind van de ander. Ik ben dik tevreden met de vorderingen die worden gemaakt. Ik zag vandaag dat er al oogjes beginnen los te laten en ze groeien nog steeds als kool. Het zwaarste kitten is van 107 gram naar gisteravond 200 gram gegaan.
               

Het kleine ventje...

Ik zou vertellen waarom Jacqueline hier woensdag was.

Woensdagochtend had ik contact met Jacqueline over Tess en natuurlijk ook over de kittens van Flo. In het bijzonder vroeg ze naar het allerkleinste ventje. Hij was die nacht afgevallen en dus leek het erop dat hij een flesje er bij moest hebben. Met alle hectiek van een nestje net geboren van Flo, Tess aan het bevallen en ook nog een nestje met kittens van 8 weken van Suus, is dat natuurlijk een behoorlijke taak.
Jacqueline bood gelijk aan om de kleine te gaan flessen en of ik dat wilde.Natuurlijk!! Wat een lief idee van Jacqueline. Het ventje lijkt helemaal gezond, alleen klein en in het geweld van nog 6 drukke en veel grotere broertjes en zusjes, kom je dan niet echt aan een tepel toe. ik ben toen gelijk begonnen met het geven van een flesje zodat hij het zou redden totdat Jacqueline zou komen.

Ondertussen was ik natuurlijk druk met Tess haar bevalling en de toestanden daar om heen en ik had niet verder aan Jacqueline gedacht. Later zag ik dat ze een berichtje had gestuurd dat ze in de auto was gestapt op weg hierheen.

Toen Jacq hier aan kwam had ik nog niets gehoord over Tess, dus hebben we eerst bij het kleine volkje boven gekeken en daar lag dat kleine ventje natuurlijk bij. Hij viel volledig in het niet tussen al die krioelende kleintjes.
Ondertussen belde dierenarts om te vertellen over Tess en het verloop van de keizersnede. We zijn toen samen naar de praktijk gegaan om Tess en haar kindertjes op te halen zoals ik al had geschreven gisteren.
Toen we weer thuis waren en we de baby`s van Tess ook in de doos legden werd de drukte alleen nog maar groter, Tess had moeite om te wennen aan het feit dat ze moeder was geworden,ze geeft nog geen melk, dus hebben we toen besloten dat het ventje mee zou gaan met Jacqueline om hem een kans te geven.

Eerst nog even een flesje en toen lekker in een warm doosje met een kruik erin mee naar Alkmaar.

Heel spannend natuurlijk of het kleine ventje het gaat redden. Maar zo heeft hij de grootste kans dat hij het gaat redden.

De eerste berichten die ik heb gekregen zijn positief, dus ik hoop dat het door gaat zetten.

Er zijn kittens van Tess

Gisterochtend begon de bevalling van Tess. Ik zou de dierenarts bellen op het telefonisch spreekuur - om te overleggen wat te doen met Tess- toen ik dacht een wee te zien. Natuurlijk kon ik dat bijna niet geloven, dus ik heb nog even afgewacht,maar het was echt...de bevalling van Tess was begonnen.
Na een paar uren van weeën zien kreeg ik het gevoel dat het niet goed ging, wel weeen maar verder geen activiteit. Tussen de middag heb ik de dierenarts alsnog gebeld omdat ik het niet vertrouwde. Ik mocht gelijk komen en dat was fijn. Tess al schreeuwend in een reismandje en op naar de praktijk.
Daphne heeft gekeken of ze al ontsluiting had, maar die was nog niet volledig. we zouden nog even kunnen afwachten, maar een echo was de volgende stap om zeker te weten of er nog gewacht kon worden. Daphne wilde zien of de hartjes van de kittens nog krachtig genoeg klopten.
Tess moest op haar rug liggen, haar buik werd geschoren en de echo werd gemaakt. Gelukkig zagen we een paar hartjes goed kloppen,maar....helemaal voorin- voor het geboortekanaal- zag Daphne wel een kitten liggen, ze zag zelfs het hartje, maar geen hartslag. Dit kitten blokkeerde dus de uitgang, was niet ingedaald en daarom kwam de bevalling niet op gang. Geen ander keus dan een keizersnede dus.
Ik mocht daar wel bij blijven maar met mijn angst voor bloed én het feit dat het om mijn geliefde Tess ging maakte dat ik dat niet wilde. ik was vast onder de tafel geëindigd ha ha

Na twee uur werd ik gebeld dat de operatie was gelukt en dat Tess alweer aan het bijkomen was en dat er twee levende kittens uit waren gekomen. Dat was het goede nieuws, maar er was ook slecht nieuws; Tess was drachtig van 7 kittens waarvan 5 kittens het niet hebben overleefd. Zij ware dood gegaan in haar buik omdat de dracht te lang heeft geduurd.

Ik ben samen met Jacqueline naar de praktijk gegaan om Tess en de twee kittens op te halen en daar hebben we ook nog de dode kittens gezien. Zo verdrietig om 5 volgroeide en gezonde kittens te zien die zijn dood gegaan kort voor de keizersnede.

Nog wat instructie mee en medicijnen voor Tess en toen met een doosje met kruiken en twee kittens en met Tess naar huis. Daar hebben we het drietal bij Flo in de doos gelegd zodat de hele familie bij elkaar kan zijn en de moeders samen voor het kleine spul kunnen zorgen.

Het probleem na en keizersnede kan zijn dat de moeder geen melk geeft omdat ze de geboorte niet heeft mee gemaakt, ineens heeft ze een paar baby`s. Gelukkig moedert Tess heel graag- tenslotte deed ze dat ook al met de kittens van Suus en met die van Flo- dus daar maakte ik me niet zo druk over. Alleen moeten de kittens de tepels kunnen vinden en gemotiveerd zijn om te gaan zuigen zodat de melkgift op gang komt.
Dat koste best even wat moeite maar uiteindelijk werd het rustig in de doos en vanmorgen zag ik duidelijk dat er ook bij Tess wordt gedronken.

Waarom Jacqueline hier gistermiddag was- dat heeft te maken met het kleine kattenvolkje- zal ik in mijn volgende blog vertellen.